Lublin 07.02.2027, g. 12:00
od 53.00 pln
Kim były lornetujące spektatorki, a kim koneserzy baletowego ciała? Jak to możliwe, że przez lata teatr mógł pomieścić 800 widzów, a dzisiaj tylko 311? Jak doszło do powstania teatru w Lublinie, który w chwili otwarcia był jednym z najpiękniejszych i najnowocześniejszych budynków teatralnych w Europie? Po długiej przerwie wracamy do cieszącego się ogromnym zainteresowaniem zwiedzania Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie. To już ostatni moment żeby zobaczyć go w kształcie niezmienionym od 137 lat, bo w przyszłym roku gmach teatru zacznie się zmieniać.
Zapraszamy do spaceru po zakamarkach teatru niedostępnych dla publiczności. Tylko teraz będzie można stanąć na scenie, na której grała Helena Modrzejewska, Gabriela Zapolska i najwybitniejsi aktorzy 20-lecia międzywojennego z patronem naszego teatru Juliuszem Osterwą na czele. Tylko teraz będzie można poznać teatralne machiny i samemu wywołać wiatr lub grzmoty. Tylko teraz będzie można dotknąć teatralnych rekwizytów.
Wyjątkową przewodniczką w tej wyprawie będzie Anna Nowak – aktorka, pasjonatka historii i dobry duch teatru. Zwiedzanie trwa ok. 2 godzin i jest przeznaczone wyłącznie dla osób dorosłych. Niektórych zakulisowych sekretów nie można zdradzać przy dzieciach…
Zapraszamy do spaceru po zakamarkach teatru niedostępnych dla publiczności. Tylko teraz będzie można stanąć na scenie, na której grała Helena Modrzejewska, Gabriela Zapolska i najwybitniejsi aktorzy 20-lecia międzywojennego z patronem naszego teatru Juliuszem Osterwą na czele. Tylko teraz będzie można poznać teatralne machiny i samemu wywołać wiatr lub grzmoty. Tylko teraz będzie można dotknąć teatralnych rekwizytów.
Wyjątkową przewodniczką w tej wyprawie będzie Anna Nowak – aktorka, pasjonatka historii i dobry duch teatru. Zwiedzanie trwa ok. 2 godzin i jest przeznaczone wyłącznie dla osób dorosłych. Niektórych zakulisowych sekretów nie można zdradzać przy dzieciach…
Lublin 07.02.2027, g. 16:00
od 75.00 pln
Kto pamięta o Juliuszu Osterwie?W teatrze – wszyscy, a poza nim? Nieliczni. To postać historyczna, zasłużony reformator polskiego teatru, jeden z najwybitniejszych aktorów polskiej sceny. Człowiek z krwi i kości – artysta zmagający się z codziennością, pełen rozterek, pragnień, wątpliwości i wizji. Marzyciel, który pokazuje, że warto dążyć do obranego celu, nawet gdy droga jest trudna i wyboista. Postać fascynująca i złożona: aktor-społecznik, mistyk, pedagog, wizjoner.
Życiorys Juliusza Osterwy to barwna opowieść sama w sobie. Jej bohater – popularny, odnoszący sukcesy w teatrach krakowskich i warszawskich, młody i przystojny aktor – poświęca większość czasu i energii na stworzenie własnego teatru: laboratoryjnego teatru Reduta. Teatr ten był zaprzeczeniem ówczesnych praktyk i nie mieścił się w tym, co dziś nazwalibyśmy głównym nurtem życia kulturalnego. Osterwa pragnął zreformować teatr, wprowadzając nowy etos pracy – zespołowej i odpowiedzialnej. Traktował zawód aktora jako misję niemalże kapłańską. Chciał wyeliminować teatralną sztampę i bylejakość. Czy to zamierzenie miało szansę się powieść? Czy dziś jego idee są przestarzałe, czy może wciąż zaskakują i inspirują? Czy Osterwa to szaleniec, czy śmiały reformator? Pragniemy przyjrzeć się Osterwie jako człowiekowi – aktorowi, mężowi, ojcu – i choćby na chwilę zanurzyć się w jego artystycznej wizji.
Daniel Salman – raz w tonie komediowym, niemal stand-upowym, a czasem w pełni dramatycznym, snuje opowieść o teatrze. Korzysta z bogactwa stylów teatralnych, sięga po nowoczesne media, tworzy kameralną atmosferę, przełamując granicę między sceną a widownią. W jednej chwili widzowie przenoszą się do teatru dwudziestolecia międzywojennego, by zaraz potem znaleźć się we współczesności i porozmawiać o priorytetach, znaczeniu teatru oraz jego sile oddziaływania na człowieka.
Data premiery: 17.11.2024 r.Projekt sfinansowany ze środków Funduszy SKE ZASP - Program Kultura
Uprzejmie informujemy, że ze względu na układ sceny, spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na widownię.
Prosimy o przybycie na spektakl z kilkunastominutowym wyprzedzeniem.
Mała Scena znajduje się na drugim piętrze (wejście schodami, brak windy).
Życiorys Juliusza Osterwy to barwna opowieść sama w sobie. Jej bohater – popularny, odnoszący sukcesy w teatrach krakowskich i warszawskich, młody i przystojny aktor – poświęca większość czasu i energii na stworzenie własnego teatru: laboratoryjnego teatru Reduta. Teatr ten był zaprzeczeniem ówczesnych praktyk i nie mieścił się w tym, co dziś nazwalibyśmy głównym nurtem życia kulturalnego. Osterwa pragnął zreformować teatr, wprowadzając nowy etos pracy – zespołowej i odpowiedzialnej. Traktował zawód aktora jako misję niemalże kapłańską. Chciał wyeliminować teatralną sztampę i bylejakość. Czy to zamierzenie miało szansę się powieść? Czy dziś jego idee są przestarzałe, czy może wciąż zaskakują i inspirują? Czy Osterwa to szaleniec, czy śmiały reformator? Pragniemy przyjrzeć się Osterwie jako człowiekowi – aktorowi, mężowi, ojcu – i choćby na chwilę zanurzyć się w jego artystycznej wizji.
Daniel Salman – raz w tonie komediowym, niemal stand-upowym, a czasem w pełni dramatycznym, snuje opowieść o teatrze. Korzysta z bogactwa stylów teatralnych, sięga po nowoczesne media, tworzy kameralną atmosferę, przełamując granicę między sceną a widownią. W jednej chwili widzowie przenoszą się do teatru dwudziestolecia międzywojennego, by zaraz potem znaleźć się we współczesności i porozmawiać o priorytetach, znaczeniu teatru oraz jego sile oddziaływania na człowieka.
Data premiery: 17.11.2024 r.Projekt sfinansowany ze środków Funduszy SKE ZASP - Program Kultura
Uprzejmie informujemy, że ze względu na układ sceny, spóźnieni widzowie nie będą wpuszczani na widownię.
Prosimy o przybycie na spektakl z kilkunastominutowym wyprzedzeniem.
Mała Scena znajduje się na drugim piętrze (wejście schodami, brak windy).
Lublin 07.02.2027, g. 18:00
od 48.00 pln
Lubelska inscenizacja Poskromienia złośnicy to nie tylko klasyczne odczytanie opowieści o relacji Kasi i Petruchia – to także porywające zderzenie dwóch światów: bogatej, elitarnej Padwy oraz jej rewersu – tajemniczego wiejskiego domu Petruchia.
Tytułowa „złośnica” nie jest tu jedynie kapryśną bohaterką, ale przede wszystkim kobietą niemieszczącą się w ramach, w jakich zdaniem innych powinna funkcjonować. Kasia nie buntuje się zatem bez powodu – jej opór to reakcja na świat, który odmawia jej prawa do decydowania o sobie. Gdy tylko próbuje wyjść poza schemat, natychmiast zostaje zaszufladkowana.
W tej realizacji Kasie, bo jest ich trzy, zostają wyrwane spomiędzy publiczności i wrzucone w świat teatru kreowany przez Petruchia i pozostałe postaci. Chętnych do wyreżyserowania życia tytułowej bohaterki jest bowiem więcej – ojciec i siostra również przypisują jej z góry określone role. A my, obserwując tę grę, zaczynamy zadawać sobie pytania:
Skąd biorą się społeczne etykiety? Jak bardzo wpływają na nasze wybory? Czy da się zrzucić raz przyklejoną łatkę? I jakie są granice pomiędzy tym, co w nas udawane i narzucone, a tym, co prawdziwe?
Akcja spektaklu rozgrywa się w scenografii inspirowanej renesansowym malarstwem. Twórcy jednak nie zatrzymują się w klasycznych ramach teatru Szekspirowskiego. Na widzów czeka spektakl na wskroś współczesny, dotykający ważnych tematów, a bogactwo teatralnych środków wyrazu pozwoli – mamy nadzieję – wejść w świat idei i emocji, które – pomimo iż opisane kilka wieków temu – wcale się nie zestarzały.
W spektaklu pojawia się dym papierosowy.
Spektakl rekomendowany Widzom od 15. roku życia.
Tytułowa „złośnica” nie jest tu jedynie kapryśną bohaterką, ale przede wszystkim kobietą niemieszczącą się w ramach, w jakich zdaniem innych powinna funkcjonować. Kasia nie buntuje się zatem bez powodu – jej opór to reakcja na świat, który odmawia jej prawa do decydowania o sobie. Gdy tylko próbuje wyjść poza schemat, natychmiast zostaje zaszufladkowana.
W tej realizacji Kasie, bo jest ich trzy, zostają wyrwane spomiędzy publiczności i wrzucone w świat teatru kreowany przez Petruchia i pozostałe postaci. Chętnych do wyreżyserowania życia tytułowej bohaterki jest bowiem więcej – ojciec i siostra również przypisują jej z góry określone role. A my, obserwując tę grę, zaczynamy zadawać sobie pytania:
Skąd biorą się społeczne etykiety? Jak bardzo wpływają na nasze wybory? Czy da się zrzucić raz przyklejoną łatkę? I jakie są granice pomiędzy tym, co w nas udawane i narzucone, a tym, co prawdziwe?
Akcja spektaklu rozgrywa się w scenografii inspirowanej renesansowym malarstwem. Twórcy jednak nie zatrzymują się w klasycznych ramach teatru Szekspirowskiego. Na widzów czeka spektakl na wskroś współczesny, dotykający ważnych tematów, a bogactwo teatralnych środków wyrazu pozwoli – mamy nadzieję – wejść w świat idei i emocji, które – pomimo iż opisane kilka wieków temu – wcale się nie zestarzały.
W spektaklu pojawia się dym papierosowy.
Spektakl rekomendowany Widzom od 15. roku życia.


